ตอน 12

            อนิษาปล่อยใจไปกับจุมพิตร้อนนั่น...จุมพิตที่ร้อนแรงกว่าเบญญานับสิบนับร้อยเท่า จำได้ว่าคืนที่หล่อนซื้อตัวเขามาจากคลับ เขาก็จูบหล่อนแบบนี้ ตอนนั้น สมองของหล่อนมึนๆ เบลอๆ ไม่เป็นตัวของตัวเองนักก็จริง แต่หล่อนก็รับรู้ว่ามันเป็นจุมพิตที่ซาบซ่านบาดลึกอย่างที่หล่อนไม่เคยรู้จักมาก่อน และยอมรับว่ายังไม่อาจตัดใจลืมได้จนถึงบัดนี้

            “อนิษ...” เสียงทุ้มพึมพำเรียกชื่อหล่อนหลังจากที่ละจุมพิตแล้ว “คุณเป็นผู้หญิงที่วิเศษมาก ผมคงหลงเสน่ห์คุณเข้าแล้วจริงๆ นั่นแหละ ทำไม...คุณถึงต้องเป็นผู้หญิงที่มีเจ้าของแล้วด้วยนะ?”

            อธิกฤษส่งสายตาปรอยๆ ให้แก่หญิงสาว...จงใจใส่ความหวานชนิดทำให้หัวใจสาวละลายได้เพิ่มเข้าไปอีก ยอมรับว่าติดใจยายหม่อมหลวงสาวตัวดีอยู่ไม่ใช่น้อย แต่ก็ไม่ถึงขั้นหลงใหลคลั่งไคล้อย่างที่เขาพยายามแสดงออก เชื่อว่าอนิษาไม่ใช่ผู้หญิงโง่ หล่อนก็คงพอรู้แหละว่าเขาพูดเว่อร์เกินความจริง แต่ด้วยอาชีพที่เขาใช้บังหน้านั่น หล่อนก็เลยไม่ถือสาหาความและดูจะพอใจกับคำหวานที่เขาปั้นเสกอยู่ไม่ใช่น้อยเหมือนกัน

            “ถ้าฉันไม่มีเจ้าของแล้วจะยังไงหรือ? นายจะจีบฉันรึยังไง?” อนิษาจ้องลึกลงในดวงตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้น ยิ้มให้อย่างยั่วเย้า...ก็รู้แหละว่าเขาพูดให้มันฟังระรื่นหูไปแบบนั้น แต่ก็ไม่เป็นไร เขาทำให้หล่อนอารมณ์ดีขึ้นและนึกสนุกที่จะลองของว่านายเด็กเลาจ์นมืออาชีพนี่จะหวานใส่ลูกค้าไปได้สักแค่ไหน

            “ก็อาจจะ...” นัยน์ตาคมจ้องประสานนิ่งไม่ยอมหลบ “ถ้าคุณไม่รังเกียจผู้ชายต้อยต่ำอย่างผม ผมก็อยากจะลองเสี่ยงเด็ดดอกฟ้าดูสักที”

            อนิษาหัวเราะอย่างถูกใจ และโดยที่หล่อนไม่ทันตั้งตัว ริมฝีปากได้รูปสวยของอธิกฤษก็ประทับลงมาบนกลีบปากนุ่มของหล่อนอีก บดเคล้าเร่าร้อนจนริมฝีปากนุ่มของหญิงสาวแทบจะเห่อช้ำเลยทีเดียว

            จนเมื่ออิ่มกับจุมพิตร้อนนั่นแล้ว ริมฝีปากอุ่นจัดของชายหนุ่มก็เลื่อนไล้ลงหาซอกคอนวลเนียน งับเม้มที่จุดชีพจรบนลำคอผ่อง ส่งผลให้ร่างบางสะท้านเยือก

            “คริส...อย่า...” อนิษาห้ามเสียงสะท้าน...ร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งร่างด้วยรสสัมผัสชนิดนั้น “พอเถอะ ฉันจะ...ไม่ไหว”

            “ไม่ไหวอะไร?” เขาถามด้วยเสียงยั่วเย้า ยังคงคลุกเคล้าริมฝีปากกับซอกคอนุ่มเนียนนั้นอย่างจงใจกระตุ้นเร้า

            “ฉัน...” อนิษาหลับตาปี๋ กัดริมฝีปากแน่นเมื่อริมฝีปากอุ่นงับลงมาตรงจุดอ่อนไหวตรงซอกคออีกก่อนที่เขาจะดูดดื่มตรงบริเวณนั้นอย่างเร่าร้อน...ร่างบางอ่อนระทวยอยู่ในอ้มแขนของเขา เหมือนเรี่ยวแรงทั้งหมดจะถูกสูบหายไปพร้อมกับรสสัมผัสสยิวซ่านบาดลึกนั้น

            “อนิษ...ให้ผมช่วยคุณนะ” ดวงหน้าคมผงกขึ้นจากซอกคอขาว กระซิบบอกที่ริมหูของร่างบางที่สั่นสะท้านด้วยแรงสัมผัส

“ชะ...ช่วยอะไร?” อนิษากระซิบถามด้วยเสียงสั่นสะท้านแผ่วหวิว

“คุณก็รู้ว่าผมช่วยอะไรคุณได้” เสียงทุ้มกระซิบตอบกลับ ลมหายใจร้อนของเขาเป่ารดใบหูนุ่มอย่างจงใจ “พี่เบญของคุณทิ้งคุณไปเสียเฉยๆ ตอนที่คุณกำลังต้องการเขา เขาทำให้คุณหงุดหงิดมากใช่ไหม? แต่ผมช่วยคุณได้นะ ผมช่วยให้คุณหายหงุดหงิดได้...ช่วยให้คุณสบายแล้วก็มีความสุข...ความสุขชนิดที่คุณไม่เคยรู้จักมาก่อน ผมจะปรนเปรอคุณอย่างเต็มที่เท่าที่คุณต้องการ...ผมคือทาสของคุณนะอนิษ เป็นทาสของคุณ...ทั้งตัว แล้วก็หัวใจ”

เสียงทุ้มของเขาที่พร่ำกระซิบนั้นฟังดูเซ็กส์ซี่เสียเหลือเกิน แล้วมันก็เหมือนมีมนต์สะกดที่เพียงแค่ได้ยินเสียงเขาเท่านั้น อารมณ์ร้อนเร่าของหล่อนก็ถูกปลุกจนเพริดกระเจิงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ไม่นับรวมกับสัมผัสจากมือใหญ่ที่เลื่อนไล้ไปตามต้นขาเนียนของหล่อนที่อยู่ใต้น้ำ ลูบไล้แผ่ว เพิ่มดีกรีความร้อนในกายสาวให้พุ่งสูงจนใกล้ถึงจุดเดือด

“ฉัน...” อนิษาพึมพำเสียงแผ่วหวิว “มะ...ไม่รู้สิ ฉัน...ฉันไม่ยอมมีอะไรกับนายหรอก ฉันไม่ชอบผู้ชาย แล้วก็จะไม่มีวันนอนกับผู้ชาย...”

 อธิกฤษกลั้นยิ้ม รู้ว่าอนิษาอยู่ในภาวะกึ่งกล้ากึ่งกลัว แต่เขารู้ว่า สุดท้าย หล่อนก็ต้องใจอ่อนกับเขาอยู่ดี แต่เขาก็ไม่อยากใจร้อนเร่งรัด อยากให้มันเกิดขึ้นแบบค่อยเป็นค่อยไปและเกิดขึ้นด้วยความเต็มใจของหล่อนเอง

“ก็ไม่ได้จำเป็นต้องนอนกันนี่” เสียงทุ้มเซ็กส์ซี่กระซิบตอบ “คุณต้องการแค่ไหน ผมก็ให้แค่นั้น...ผมยินดีให้บริการในทุกรูปแบบอย่างที่คุณต้องการ”

ระหว่างที่พูด มือของเขาก็เลื่อนมาที่บริเวณขอบขาบิกินี่ท่อนล่างที่ห่อหุ้มเนินเนื้ออวบอิ่มอยู่ภายใน ปลายนิ้วแข็งแรงกรีดไล้ตามขอบขาบิกินี่ จงใจยั่วให้หล่อนกระสันอยากยิ่งขึ้น

“เถอะนะ...อนิษ ให้ผมช่วยเถอะ อย่างน้อย...ก็ให้ผมทำอย่างที่พี่เบญเคยทำให้คุณ”

อนิษาไม่ทันได้ตอบรับหรือปฎิเสธ ปลายนิ้่วแข็งแรงที่กรีดยั่วเย้าอยู่ตรงขอบขาบิกินี่ก็พลันสอดไซร้เข้าสู่ภายใน...ร่าวบางผวาเยือกเมื่อรู้สึกถึงปลายนิ้วของชายหนุ่มที่แตะต้องลงกับรอยแยกกลีบกุหลาบ ซอนไซร้หาปุ่มปมเกสร จนเมื่อพบ ก็สะกิดหยอกเย้ากับเกสรตึงเต่งนั้นอย่างอ่อนโยนในช่วงแรก ก่อนจะค่อยๆ เร่งเร้าจัหงวะขึ้น

“อือ...คริส...”

เสียงหวานครางพร้อมๆ กับที่หญิงสาวเผลอแยกเรียวขาออกกว้าง...ต้อนรับสัมผัสร้อนจากปลายนิ้วนั้นอย่างไม่เกี่ยงงอนอีกต่อไป อารมณ์ที่กดดันคั่งค้างมาตั้งแต่ตอนที่อยู่กับเบญญาเรียกร้องที่จะได้รับการปลดปล่อย และอนิษาก็ไม่คิดที่จะฝืนตัวเองอีกต่อไป

ร่างบางพิงแผ่นหลังกับแผงอกกว้างของชายหนุ่ม สองมือยึดจับกับขอบอ่างน้ำไว้มั่น...รู้สึกรุ่มร้อนที่เนินเนื้อสาวที่อยู่ใต้ผิวน้ำจนแทบจะทนทานไม่ไหว จนเมื่อรู้สึกว่าปลายนิ้วแกร่งนั้นเลื่อนมาวนเวียนอยู่ตรงปากทางร่องกุหลาบ ทำท่าคล้ายจะดุนดันล่วงล้ำเข้าสู่ภายใน มือเรียวข้างหนึ่งก็รีบลดลงใต้ผิวน้ำ ตะปบห้ามในทันที

“อย่า!”

“ทำไม?” อธิกฤษถามอย่างแปลกใจ

“ฉัน...กลัวเจ็บ” หล่อนสั่นศีรษะดุกดิกอยู่กับบ่าของเขา

“พี่เบญไม่เคยเข้าไปหรือ?”

“ไม่เคย...เคยคิดจะลองเหมือนกัน แต่ฉันกลัวเจ็บ เลยไม่เอา”

“ไม่ต้องกลัวหรอก” ริมฝีปากร้อนคลอเคลียอยู่กับติ่งหูนุ่มขณะกระซิบปลอบ “ผมไม่ทำคุณเจ็บหรอก ผมอยากช่วยให้คุณมีความสุข...นะ ให้ผมทำเถอะ”

“ไม่ต้องเข้าไปได้ไหม? แค่ทำแบบเมื่อกี้ ฉันก็มีความสุขแล้ว” เสียงหวานบอกอ่อยๆ ยังจดจำครั้งแรกที่หล่อนขอให้เบญญาล่วงล้ำเข้าสู่ภายในได้ มันเจ็บกว่าที่หล่อนคิดจนต้องขอให้อีกฝ่ายหยุดยั้งกลางครัน “อีกอย่าง...ถ้านายเข้าไป มันก็เหมือนกับฉันเสียตัวให้นายน่ะสิ”

อธิกฤษหัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยินดังนั้น

“เด็กน้อย...คุณคิดมากเกินไปหรือเปล่า? คุณอยู่ที่เมืองนอกตั้งกี่ปี คงรู้ว่าสาวๆ ที่นั่นชอบใช้ผ้าอนามัยแบบสอดกัน ขนาดสาวเวอร์จิ้นยังใช้ งั้นสาวเวอร์จิ้นที่ใช้ผ้าอนามัยแบบสอดก็เสียตัวให้ผ้าอนามัยหมดแล้วงั้นสิ แถมนิ้วผม ขนาดก็ไม่ต่างจากผ้าอนามัยแบบสอด ไม่ทำให้ข้างในคุณยับเยิน หมดสภาพความเป็นสาวบริสุทธิ์หรอกน่า”

อนิษาเถียงไม่ออก ได้แต่ทำหน้าค้อนควักประหลับประเหลือกโดยที่ชายหนุ่มที่นั่งซ้อนอยู่ข้างหลังมองไม่เห็น อธิกฤษพรมจูบที่หลังใบหูนุ่มอย่างปลอบๆ ก่อนจะใช้เสียงเซ็กส์ซี่ชวนใจสะท้านกล่อมหล่อนต่อ

“ไม่ต้องกลัวหรอกอนิษ ผ่านพ้นวันนี้ไป คุณยังเป็นสาวบริสุทธิ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมแค่กำลังจะช่วยคุณ ผมจะทำให้คุณมีความสุข และรับรอง...สนุกกว่าเมื่อกี้ไม่รู้จักกี่เท่า ผมไม่หลอกคุณหรอก เชื่อผมเถอะ”

คำยืนยันหนักแน่นนั้นทำให้หญิงสาวรู้สึกวางใจ อาจจะด้วยทั้งความกระหายอยากเรียนรู้ความสุขแปลกใหม่ที่เขาพยายามจะนำเสนอ รวมทั้งอารมณ์ร้อนที่คั่งค้างก็ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยจนแล้วจนรอด หญิงสาวจึงยอมใจอ่อน ปล่อยมือที่ตะปบยั้งมือของเขาแต่โดยดี

“ผมจะค่อยๆ เข้าไป”

เสียงทุ้มที่เหมือนมีมนต์สะกดนั้นพร่ำกระซิบขณะที่ปลายนิ้วแข็งแรงสะกิดวนเวียนอยู่ ณ ปากทางชุ่มชื้น เตรียมพร้อมจะล่วงล้ำเข้าสู่ใจกลางช่อดอกไม้นุ่ม...อนิษาลดมือลงจากขอบอ่าง เกาะยึดเรียวขาแข็งแรงที่ทอดวางใต้น้ำข้างลำตัวหล่อนแทนที่ กลั้นใจรอรับความสุขที่เขากำลังจะมอบให้

“อ๊ะ...คริส...”

ร่างบางผวาเยือกเมื่อรู้สึกถึงความคับแน่น ณ ใจกลางร่าง หล่อนทำท่าจะเกร็งต้าน หากเสียงทุ้มรีบพร่ำบอก

“อย่าเกร็ง...อนิษ ปล่อยตัวสบายๆ สูดลมหายใจลึกๆ ใช่...แบบนั้นแหละ”

เมื่อทำตามที่เขาว่า อนิษาก็พบว่ามันไม่เจ็บอย่างที่หล่อนนึกกลัว หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาว รับรู้ถึงลำนิ้วที่เลื่อนไหลลึกเข้าไปเรื่อยๆ...เรื่อยๆ จนกระทั่งสุดโคน

“แน่นจัง...อนิษที่รัก”

อธิกฤษคราง...ความอ่อนนุ่มคับแน่นบ่งบอกถึงความบริสุทธิ์ที่รัดรอบลำนิ้วของเขาทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนจะคลั่ง ความแข็งแกร่งแห่งชายของเขาลุกชันมาตั้งแต่ตอนที่เขาเริ่มบดเคล้าปลายนิ้วกับเกสรสาวแล้ว และตอนนี้ เขาก็อยากซุกซอนแก่นกายแกร่งเข้าสู่ใจกลางดอกไม้บริสุทธิ์แทนที่ลำนิ้วของตนเสียนัก...แต่...ยังก่อน อดใจไว้ก่อน ให้ทุกอย่างค่อยเป็นค่อยไป ยังมีเวลาอีกมาก เขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อน

ลำนิ้วแข็งแรงเริ่มขยับถอดถอนเข้าออกอย่างเชื่องช้าทว่าหนักแน่น ร่างบางผวาเมื่อเขาถอนลำนิ้วออกจนเกือบสุดโดยกดลำนิ้วแนบไปกับร่องกลีบนุ่ม จงใจให้เกสรตึงเต่งถูกเสียดสีสัมผัส ก่อนจะดันลึกกลับเข้ามาใหม่สู่ใจกลางช่อดอกไม้จนสุดโคน

มืออีกข้างที่ว่างของชายหนุ่มยกขึ้นสอดผ่านบิกินี่ท่อนบนเข้าสัมผัสกับเนินอกอวบอิ่มภายใน เค้นคลึงอย่างมันมือโดยที่หญิงสาวก็ยอมปล่อยให้เขากระทำตามแต่ใจ และสัมผัสเร่าร้อนที่โจมตีทั้งส่วนล่างส่วนบนก็ทำให้ร่างบางแอ่นเกร็งด้วยความหฤหรรษ์อย่างสุดแสน

“โอ...คริส” เสียงหวานครางครวญไม่ได้สรรพ...ทรมานกับรสสัมผัสแปลกใหม่ที่ได้รับนั่น อธิบายไม่ถูกว่ามันซาบซ่านบาดลึกสักแค่ไหน เสียวสะท้านกับแรงเสียดสีที่ยอดเกสรขณะที่ความอึดอัดคับแน่น ณ ใจกลางช่อดอกก็สร้างความกระสันซ่านในอีกอรรถรส...มันเป็นอย่างที่อธิกฤษบอก ‘สนุก’ กว่าที่หล่อนเคยเรียนรู้ก่อนหน้านี้ไม่รู้จักกี่เท่า ยิ่งเขาเร่งเร้าจังหวะสอดใส่ กระแทกกระทั้นโคนนิ้วอย่างสนุกมือ ร่างบางก็ออกอาการบิดเร่าจนน้ำที่หมดความอุ่นแล้วกระฉอกล้นจากอ่างเปียกปอนไปทั่ว

“นึกภาพสิอนิษ...” อธิกฤษกระซิบที่ริมหูร่างบางซึ่งส่งเสียงครวญครางหฤหรรษ์ไม่เว้นจังหวะ “ถ้าผมได้เข้าไปอยู่ในตัวคุณแบบนี้ มันจะยิ่งสนุกสักแค่ไหน...ถ้าผมเข้าออกในตัวคุณแบบนี้...แบบนี้”

อนิษาหลับตาแน่น เผลอนึกจินตนาการตามที่เขาบอก...ความแข็งแกร่งน่าเกรงขามของเขาที่หล่อนเคยเห็นประจักษ์แก่สายตา...ถ้าหากสิ่งนั้นทำหน้าที่แทนลำนิ้วของเขา มันจะยิ่งสร้างความหฤหรรษ์มากกว่านี้อีกงั้นหรือ?

“คริส...อ๊ะ...คริส”

หญิงสาวพร่ำเรียกชื่อเขาไม่ขาดปาก ภาพจินตนาการหวามนั่นปลุกเร้าอารมณ์หล่อนจนแแทบคลั่ง เนื้อเนินร้อนผ่าว คล้ายมีประจุไฟฟ้าวิ่งวนอยู่ภายใน...จนสุดท้าย ประจุไฟฟ้านั่นก็รวมตัวกัน ก่อเป็นพลังงานลูกใหญ่ที่ระเบิดโพลงอยู่ภายในช่องทางอ่อนนุ่มชุ่มชื้น

...เสียงหวานกรีดร้องยาวเมื่อถึงกาลที่ความสุขสุดท้ายมาเยือน เผลอจิกปลายเล็บกับต้นขาแข็งแรงที่หล่อนยึดจับแน่นอยู่ หากชายหนุ่มไม่ได้รู้สึกเจ็บ เพราะความทรมานกับความต้องการที่ใกล้ทะลักล้นทำให้เขาลืมความรู้สึกอื่นจนหมดสิ้น อยากแทรกกายเข้าหาช่อดอกไม้นุ่มที่ตอดรัดรุนแรงนั่นเสียเดี๋ยวนี้ แต่ก็ต้องกัดฟันสะกดกลั้นใจ ไม่อยากฉกฉวยโอกาส จนกว่าจะแน่ใจว่าหล่อนยินยอมพร้อมใจไปกับเขาจริงๆ