ทดลองอ่าน "เจ้าสาวชั่วคืน"

นิยายแนว Sexy Romance เรื่องล่าสุดจากปลายปากกาของจีร-นดา

“ฉันชักสงสัย” ภริญวัฒแค่นยิ้ม “ตกลงเธอเป็นสาวเวอร์จิ้นไร้เดียงสาอย่างทีแม่เธอพยายามโฆษณา หรือเป็นคาสโนวี่ตัวแม่อย่างที่ฉันเคยได้ยินข่าวลือมากันแน่? เพราะถ้าเธอเป็นสาวเวอร์จิ้นจริงๆ เธอก็คงไม่กล้าเปลื้องผ้าต่อหน้าฉัน หรือพยายามจูบฉันก่อนแบบนี้หรอก”

วิมลินจ์หลบนัยน์ตาคมกล้าคู่นั้นวูบ ใจเต้นแรงจนเกรงว่าเขาจะได้ยิน หล่อนพูดเหตุผลที่แท้จริงให้เขารู้ไม่ได้ หญิงสาวจึงกัดฟันแน่น ปลุกเร้าความกล้าให้ตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะเปล่งเสียงสั่นระริก

“จะยากอะไรล่ะคะ คุณพรินซ์ก็พิสูจน์ให้รู้ๆ ไปซะก็จบเรื่อง อดีต เพลย์บอยตัวพ่ออย่างคุณ นอนกับผู้หญิงคนไหนก็คงจะบอกได้ทันทีว่า ผู้หญิงคนนั้นผ่านมากี่มือแล้ว”

ริมฝีปากได้รูปสวยหยักยกเป็นรอยยิ้ม หากนัยน์ตาคมวาวโรจน์ขึ้น

“ไม่จำเป็นต้องท้า ฉันพิสูจน์แน่ เพราะฉันไม่ชอบเป็นคนโง่ และฉันก็ไม่ยอมถูกใครมาย้อมแมวขายตบตาเป็นอันขาด เธอจงรู้ไว้นะ สกาย...ต่อ ให้เธอยกเครื่องมาทังตัว ฉันก็ดูออกว่าเธอมันซิงหรือไม่ซิง!”

“ถอนใจเสียงดังเชียว” เสียงทักขรึมๆ ดังมาจากร่างสูง “มีอะไรกลุ้มอกกลุ้มใจนักหนา?” “ถูกจับแต่งงานเพื่อล้างหนี้ก็น่ากลุ้มอยู่ไม่ใช่หรือคะ?”

“ถอด...” เสียงกระด้างสั่งห้วนๆ หญิงสาวบนเตียงทำหน้ามึนกับคำสั่งนั่นพร้อมกับพึมพำ “ถอด?” “อะไรที่เหลืออยู่บนตัวเธอ ถอดให้หมด...แหวน สร้อย ตุ้มหู กางเกงใน...”

“เธอเร่งฉัน บอกว่าอยากให้มันจบๆ ไป แล้วเธอจะมาคอยห้ามฉันอยู่ทำไม?” “ก็...คุณ...ไม่ต้องแตะไม่ได้หรือคะ? แค่...เข้ามา...” “อ๋อ...แตะต้องไม่ได้ เสียบได้อย่างเดียว” “หยาบคาย!”

“สกาย...ฉันเป็นคนแรกของเธอจริงๆ หรือ?” นัยน์ตาคมจ้องลึกลงในดวงตาคู่งามที่ลืมโพลงมองเขาด้วยความแปลกใจที่จู่ๆ เขาก็หยุดชะงักเสียเฉยๆ ส่งผลให้อารมณ์บาดเสียวของหล่อนค้างเติ่ง “จริงค่ะ”

“แสดงว่า...คุณเชื่อแล้วว่าฉันเป็นสาวบริสุทธิ์ ถึงได้ยินดียกตำแหน่งแม่ของลูกให้ ฉันคงโล่งใจได้แล้วใช่ไหมคะที่ไม่ต้องไปทำงานขายตัวในซ่องของคุณเพื่อหาเงินมาล้างหนี้?”

“ตกลง...อาไม่สงสัยแล้วหรือฮะ เรื่องที่ว่า...คุณสกายเป็นพวก...เอ่อ...เป็นสาวเปรี้ยวน่ะฮะ?” “อ๋อ...” ภริญวัฒหัวเราะกับคำถามนั่น “ไม่...ไม่สงสัยแล้ว เข้าหอปุ๊บก็หายสงสัยเลย”

“เอ่อ...คุณพรินซ์คะ สกายว่า...เราออกไปกันเถอะค่ะ สกายกลัวว่า...เดี๋ยวอาจจะมีพยาบาลแวะมาดู” “แล้วไงล่ะ? ถ้าแวะมาจริงๆ ก็ปล่อยให้เขารอไปก่อนจนกว่าผัวเมียจะทำธุระเสร็จ ไม่เห็นเป็นไร”

“ไม่มีอะไรหรอกโอม ไม่ต้องห่วง อาสะใภ้ของนายสบายดี แค่โดนอาแกล้งอะไรนิดๆ หน่อยๆ” ภริญวัฒตอบคำถามของหลานชายด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ “แกล้งอะไรฮะ ทำไมคุณสกายถึงครางแล้วก็.....โอ๊ะ!” อธิรัชชะงัก ยกมือขึ้นปิดปากทันควันเมื่อเพิ่งนึกออกว่าอะไรเป็นอะไร

วรัตมาหงุดหงิดเมื่อได้ยินดังนั้น หล่อนจึงร้องลั่น “โอ๊ย...หนูก็เคยนึกกลัวอยู่ว่า อีของแบบนี้ ได้ลองครั้งแรกอาจจะติดใจ แต่เห็นคุณพรินซ์ในรูปที่แม่เคยส่งให้ดูตอนแรก เขาดูเซอร์ๆ ซกมก เลยไม่นึกว่าเด็กนั่นจะเผลอหลงเสน่ห์ แต่เอาเข้าจริงกลับเป็นประเภทเจ้าเงาะถอดรูป คงทำให้เด็กนั่นเป๋ไปเหมือนกัน”

“วาวอยาก...กลับไปเป็นเหมือนเดิม วาวหมายถึง...เรื่องหน้าน่ะค่ะ พี่ซีทำได้ไหมคะ? จมูกกับตานี่...รื้อออกให้มันเหมือนเดิมได้มั้ย?” หล่อนถอดแว่นออกวางบนโต๊ะ ยกมือขึ้นลูบใบหน้าของตนที่หล่อนยังคงไม่รู้สึกคุ้นชินกับมันจนกระทั่งบัดนี้

...ท่ามกลางแสงไฟนีออนสว่างจ้าบนเพดาน เขาไม่เห็นร่องรอยของบาดแผลสักรอยบนดวงหน้านั้น...ไม่มีแผลบวมฉึ่ง เป็นหนองน่าเกลียดอย่างที่หล่อนชอบโวยวาย เห็นแต่ผิวเนื้อเรียบเนียน ซึ่งต่อให้ไม่มีแป้งพอก เขาก็เชื่อว่า ผิวเนื้อนั่นก็ไม่มีสิวฝ้าราคีปรากฏอยู่แม้แต่สักเม็ด!

ส่วนอาสะใภ้ของเขาก็เริ่มจะนัวเนียกอดจูบกับไอ้ฝรั่งรูปหล่อนั่น อธิรัชอึดอัดจนสุดจะทน อยากพรวดพราดลุกเข้าไปประกาศให้วรัตมารู้ว่า เขาเห็นหมดทุกช็อต แต่...อาสะใภ้ของเขาจะยอมปล่อยให้ตัวเองถูกเขาเล่นงานง่ายๆ แบบนั้นหรือ? ไม่มีทาง...

“โอ้ว...” อธิรัชหลุดปากอุทาน จ้องมองร่างเปลือยขาวผ่องที่ผุดลุกขึ้นยืนอยู่ต่อหน้าอย่างตะลึงลาน นี่คือครั้งแรกที่มีผู้หญิงมาแก้ผ้าอยู่ต่อหน้า...ใจของหนุ่มไร้ประสบการณ์เต้นแรงจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก

“นายด่าฉันว่าฉันเป็นผู้หญิงมั่ว...น่ารังเกียจ...แต่ผู้หญิงแบบนี้เนี่ยแหละที่นายได้เป็นเมีย...แถมเป็นผู้หญิงคนแรกของนายซะด้วย เชอะ! คิดจะเก็บพรหมจรรย์ไว้นายเด็กเมื่อวานซืนอย่างยายพริซน่ะหรือ? เสียใจด้วยนะ"

“สกายไปไหน?!” เขาไม่เรียกผู้หญิงคนนั้นว่า ‘คุณ’ อีกต่อไป ความทรงจำก่อนหน้าที่จะหกล้มศีรษะกระแทกจนกระทั่งสลบไปหลั่งไหลเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ...ผู้หญิงคนนั้นข่มขืนเขา แล้วยังถ่ายคลิ้ปวีดีโอไว้แบล๊คเมล์เขา...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?

...เสียงคุ้นหูเหลือเกินนั่นทำให้วิมลินจ์ต้องปรือตามอง...นัยน์ตาของหล่อนพร่ามัวไปหมด แต่ดวงหน้าคมที่เห็นผ่านม่านตามัวๆ นั้นก็ทำให้ใจของวิมลินจ์กระตุกวูบก่อนจะหลุดปากครางเรียกชื่อเขาออกมา “คุณ...พรินซ์....”

“ผิดกับผมแฮะ” สีหน้ารังเกียจ จู่ๆ เปลี่ยนเป็นยิ้มเยาะ “ผมรู้สึกแย่มากๆ เลยที่ครั้งแรกของผมกลับต้องมาเจอของที่เยิน ใกล้หมดสภาพ...ของๆ คุณน่ะ 20 กว่าปีนี่ดูเหมือนจะใข้ประโยชน์มาเสียจนพรุน ทั้งเหลวทั้งหลวมจน...”

ดวงหน้ายับยู่ด้วยความทรมานและเสียงครางหวานของหล่อนทำให้อธิรัชรู้สึกเหมือนจะทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน...ร่างกายของเขาร้อนไปหมด โดยเฉพาะตรงส่วนกึ่งกลางร่างกาย มันร้อนเร่าปวดหนึบ

ไม่สิ...เขาจะชื่นชมผู้หญิงคนนี้ไปทำไมกัน? ในเมื่อหล่อนก็เป็นพวกเดียวกันกับวรัตมา เป็นผู้หญิง ‘มั่ว’ พรรค์เดียวกัน และผู้หญิงพรรค์นี้ก็เหมาะแต่จะเป็นที่ระบายความใคร่ของผู้ชายเพียงเท่านั้น!

เมื่อหล่อนโผล่หน้าเข้าไปข้างในห้อง ภาพที่ภิรญาเห็นก็คือ ชายคนรักของหล่อนนั่งอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ แต่สิ่งที่ทำให้ภิรญาตกใจสุดขีดจนถึงกับหลุดเสียงอุทานก็คือภาพที่ปรากฏอยู่บนจอมคอมฯ ต่างหาก... “นี่...พี่โอมดู...ของพรรค์นี้ด้วยหรือ?”

คลิ้ปอะไร? วรัตมาถามตัวเองด้วยความงุนงง หล่อนรีบกดลิงค์ที่แนบมากับข้อความเข้าไปดู...คิ้วที่ขมวดมุ่นพลันคลายออก นัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความเซอไพรส์ถึงขีดสุดกับภาพในคลิ้ปที่ยาวเพียง 30 วินาทีนั่น

“อืมม์...หวาน...เหมือนเดิม มาดูซิว่า ตรงอื่น...จะหวานเหมือนเดิมมั้ย?” เขายิ้มทะเล้นให้ดวงหน้าสวยแดงก่ำที่เจ้าตัวเขินจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ค้อนควักเขาวงใหญ่ ขณะที่ในใจคิดว่า ‘ตรงอื่น’ ที่เขาว่ามันจะเป็นตรงไหนกัน คงไม่ใช่...

ภิรญายกมือข้างหนึ่งขึ้นปิดปาก เมื่อจู่ๆ ภาพดวงหน้าของหญิงสาวก็ปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอ ดวงหน้ายับยู่อย่างทรมานนั้นส่ายสะบัดไปมา แต่เพียงแว่บเดียวที่เห็นดวงหน้าแดงก่ำชุ่มเหงื่อนั้น ภิรญาก็บอกได้ทันทีว่าหญิงสาวผู้นั้นใช่คนที่หล่อนรู้จักจริงๆ คุณหมอเพ็ญรัมภา!

ภิรญาแนบดวงหน้าชุ่มน้ำตากับแผงอกกว้าง ไออุ่นจากร่างใหญ่นั้นทำให้หล่อนรู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างประหลาด รู้สึกอยากจะอยู่ในอ้อมกอดนี้ไปนานๆ ทั้งที่นอกจากพ่อ...พี่ชาย แล้วก็อธิรัชแล้ว หล่อนไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนโอบกอดแบบนี้มาก่อน

เขาไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี นัยน์ตาเจ็บแค้นของเขาตวัดมองไปทางหญิงสาวอีกคนที่ยืนตัวสั่น สองมือยังกุมสาบเสื้อไว้แน่น อยากจะฆ่าผู้หญิงคนนี้ให้ตายคามือ ในที่สุด...นังแม่มดคนนี้ก็ทำลายชีวิตของเขาได้สำเร็จ...สาสมใจเธอแล้วใช่ไหม สกาย?!

"ที่ผมยอมเป็นเบี้ยล่างน้องสาวของคุณก็เพราะผมไม่ต้องการจะสูญเสียพริซไป แต่ในเมื่อระหว่างผมกับพริซต้องจบ น้องสาวของคุณกับอาของผมก็ต้องจบเหมือนกัน ผมจะประกาศให้อาผมรู้ ว่าผมกับสกาย...เป็นอะไรกัน” นัยน์ตาของอธิรัชวาวโรจน์ขึ้น สะใจเมื่อเห็นอาการตกใจของนายแพทย์หนุ่มที่เขาเข้าใจว่าต้องรู้เห็นเป็นใจกับน้องสาว

Powered by MakeWebEasy.com